نیامدیم

نماندیم

بگذارید برویم

بلند

بیدار

ایستاده

به شیوه خودمان

خوابها

مسکن درد واقعیتند

درد من

واقعیت نبودن توست

پس میخوابم

تا درد نبودنت را

کمتر احساس کنم

تا از قاب دلم پایین بیایی

و در گلدان چشمم بنشینی

بهار نارنجی!

تو که خسیس نیستی

امسال هم به خوابم می ایی؟


 

نوشته شده توسط ماکان در 86/08/27 ساعت 16:54 موضوع | لینک ثابت